Man

Man. Hy soek die veld onder sy voete en die bok in die bos. Hy soek die vars plaaslug in sy longe en klitsgras aan sy broek. Hy soek ‘n knipmes in sy sak en ‘n stewige stukkie vleis op die etenstafel. Hy soek die wapens in die kluis en familie onder sy dak. Hy soek logiese antwoorde, struktuur en die televisie se kontrole. En aandag. Mans hou van aandag.

Wel, dis wat my man soek in elk geval. Maar vandag voel hy warm woestynsand onder sy voete en van bokke is daar nie eers ‘n spoor te bespeur nie. Die lug is onnodig warm en al wat aan mens vasplak hier, is sweet. In sy sak is die huissleutel, op sy bord ‘n skep groentekerrie en van wapens mag mens skaars praat, watwou nog aanhou. Met die kinders se koms het hy ook maar moed opgegee oor die televisie se kontrole en mettertyd ook maar die handoek ingegooi om nommer een op die prioriteitslys te behou.

 

Ek kyk so na die manne om my en al hoe meer word ek bewus gemaak van die reuse spronge wat hulle in die sogenaamde ‘moderne tye’ moet maak. ‘n Baard is nie meer net hare op jou ken nie, maar ‘n statussimbool. ‘n Hemp is nie meer ‘n bedekking van die bolyf nie, maar die klein handelsmerkie op die linkerbors, verduidelik waar jy koop en hoeveel jy bereid is om te betaal vir kwaliteit. Skoene spreek van waardigheid, liggaamsreuke moet verruil word vir ontwerpersgeure en jou  keuse van alkoholiese verversing gaan bepaal of jy die suksesleer gaan klim of nie. Brannas maak boetie bebliksemd, rum ruik en dis slegs rooiwyn en ‘n besonderse whiskey wat jou klas bepaal.

Daar word so maklik geredeneer en gebewe oor die emansipasie van die vrou. Hoe ons moes veg vir ons regte, bra’s moes brand ensovoorts en so aan. Maar ek wonder vandag oor wat die man in die proses moes prysgee. Opoffer. Weggee. Hy moes sy skrynwerkerstafel verruil vir ‘n mandjie vol wasgoed wat gewas, opgehang, opgevou of weggepak moet word. Hy moes sy motorfiets verkoop sodat ons karstoeltjies èn passasiers kan vervoer. Hy verlang na die bosveld as hy in die stadswoud rondry en al is sy voertuig ‘n 4×4, is die uitsig nie na wense nie.

Die man staan nou langs die vrou. Ons is ‘n span. Ons drome is aangepas, ons ideale het verander, ons doelwitte lyk anders. Want nou is hy eggenoot en ouer en pligsgetrou op sy pos om te sorg.  En op hierdie oomblik, waar hy kaalvoet in sy slaapbroek sit en oranje koeldrank drink, ‘n kind onder elke arm, terwyl hulle een of ander program oor diere kyk… op hièrdie oomblik, is hy vir my die mooiste man: onopgesmuk, gelukkig en eg.

 

Advertisements

2 thoughts on “Man

  1. My pa het gesê die enigsteman wat vroumense verstaan het was Metusalem in die laaste week van sy lewe:

    Uitgetrap ek rook te veel maar uitgevreet as ek colestrol wette verontagsaam

    Die vroulike geslag is nes ‘n telefoon

    “Onmisbare ergenis met baie draadwerk!”

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out /  Verander )

Google photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google. Log Out /  Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out /  Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out /  Verander )

Connecting to %s