Emosioneel

Ek is vandag emosioneel. My traankliere is met die sonsopkoms ooraktief verklaar. Ek kry ‘n knop in my keel toe ek sien hoe my sewejarige haar eie hare vleg. My hande is nie meer nodig nie. Ek sluk swaar toe ek my dagboek oopmaak en ek die liefdesverklaring, wat Manlief op ‘n Post It geskribbel het, ontdek. Is ek regtig so besonders? Die waterwerke dreig om die damwal te breek toe ek die boodskap van ‘n vriendin kry dat ek gemis word. Ek voel vir ‘n oomblik baie spesiaal. My oë raak waserig toe my vyfjarige seun terughardloop na sy klas toe, want sy meneer moet met ‘n handdruk én ‘n drukkie gegroet word. Ons het iets reg gedoen. Daar loop ‘n vreugdestraan uit die hoek van my oog as ek sien hoe Manlief ‘n kind op elke skouer optel in die swembad. Kosbare oomblikke.

Ek is tranerig. Ek wil in die bed gaan klim, al skyn die son nog buite. Ek wil die verkoeler op sy koudste stel sodat ek die komberse tot onder my ken kan trek. Ek wil myself oorgee aan ‘n tranetrekkery van epiese proporsies. My kussing moet met soutwater bevlek word van weemoed en wanhoop. Verwese wil ek wegsink in die melodramatiese oomblikke van my bestaan. Ek wil huil oor orgaanskenkers se families wat agterbly. Ek wil tjank oor kinders wie se ouers hulle nie by die skool kom haal nie. Krokodiltrane moet spat oor elke rand en sent wat al ooit by goeie mense gesteel is. Ek wil emosioneel raak oor die onregverdigheid van die lewe. My wange moet gloei oor afgestorwe ouma’s en familie wat in Australië bly. Woede moet omgeskakel word in mistroostigheid en dan wil ek die laaste bietjie aggressie wat in my skuil, uitstort.

Verdrietig wil ek wees oor slagoffers van orkane. Soos ‘n smartvraat wil ek myself voor die voete van selfbejammering neergooi… en nie eers omgee as iemand iets daaroor kerm nie. Vog moet onder my ooglede ontsnap omdat ek vandag glo dat ek nie my seëninge verdien nie. Ek wil my traanbuis se uithouvermoë toets omdat so baie goeie, eerlike, wonderlike mense sukkel.

Om te huil is goed. Dis soos ‘n emosionele detoksifikasie. Om op te krop het niemand nog iets goeds in die sak gebring nie. Trane was jou gemoed skoon. Dit hoef nie logies, rasioneel, sinvol of analities korrek te wees nie. Maar in my oordrewe toestand van emosionele oorhel na die dramatiese, is behoefte. Ek gun myself die ontlading, want dit is vlietend. Ek gee myself toestemming om my emosies koning te laat kraai, want elke traan is ‘n pleister wat net tot genesing lei. Sonder trane, sou ek mos nooit so lekker kon lag soos juis more nie.

 

Advertisements

2 thoughts on “Emosioneel

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Verander )

Connecting to %s