Nuwe Jaar

Ek is nie ‘n groot voorstaander van nuwejaarsvoornemens nie. Dit voel altyd of jy jouself net regmaak vir teleurstelling. Aan die einde van ‘n besige jaar, is jou brein oormoeg en jou liggaam gedaan… dan maak jy slegte besluite. Soos om minder wyn te drink in die nuwe jaar… of gesonder te eet… en minder om te gee oor die skinderbekke by die kerk… of wat ookal jy dink jou moet pla. Studies het bewys dat mense meer as 90% van hul nuwejaarsvoornemens vaarwel roep voor einde Februarie. Minder as 1% van alle voornemens word suksesvol deur die jaar uitgevoer.

Ek dink nie ek is in 2020 reg vir enige teleurstelling nie, dus het ek die slim besluit geneem om eenvoudig niks aan my lewe te verander in hierdie nuwe dekade nie. Ek sal vet en gelukkig bly. My kinders sal steeds hul huiswerk op hul eie moet doen en ek sal volstrek weier om op ‘n Donderdag te kook. En toe… toe lees ek die boek “When breath becomes air” deur Paul Kalanithi. Ek het lanklaas so getjank. Nie ‘n traantjie weggepik nie… o nee, so lelik gehuil dat daar sulke wit, deurskynende snot oor my bo-lip geloop het. Ek is deur drie bokse Kleenex en vier kussingslope. Goed, ek oordryf dalk so bietjie, maar genade, die boek het my binnegoed geskud. Dalk omdat ek dit nie verwag het nie… dalk omdat ons almal eintlik weerloos voor die dood staan… dalk omdat ek sommer net opgeblaas was na Kersfees. Wat die rede ook al mag wees, ek het besluit om tog ‘n paar voornemens op die tafel neer te sit, al is ek vier dae laat.

 

“Mercy trumps justice every time.”

Ek neem myself voor om nie meer geregtigheid te soek nie, maar slegs vergifnis. Nie vir ander nie, maar vir myself. As ander wil sleg praat en lui wees en my met negatiewe gedagtes wil bykom, laat hul begaan. Die “oog-vir-‘n-oog”-mentaliteit is uitputtend en nie die moeite werd nie. Ek sal eerder diep, diep asemhaal en aan my eie gesindheid werk.

“Life is not about avoiding suffering.”

So gereeld neem ek besluite op grond van risiko. Ek gee raad gebaseer op die voor-en nadele van elke vurk in die pad. Ons almal probeer om hartseer en mislukking te vermy. Kyk, ek gaan nou nie vir moeilikheid loop soek nie, maar om op eierdoppe te loop, beteken net dat ek nooit met my seekoei-lyf gaan dans nie. En ek wil dans, demmit. Ek sal nie bang wees vir die teleurstellings wat mag volg nie, maar ek sal eerder fokus op die adrenalien van die uitdaging.

 

Ek het kans gesien vir 2020. Skielik is ek opgewonde. Nie oor die almanak soveel nuwe moontlikhede inhou nie, maar omdat ek nie tyd wil mors nie. Dis ‘n cliché, maar tyd is kosbaar en vlietend. Eendag gaan ons almal sterf… maar tot dan, behoort ons elke dag te leef.

5 thoughts on “Nuwe Jaar

  1. Dis nou die tipe voornemens wat n ware” mense mens” maak. Geen materialistiese doelwitte nie maar dinge wat jou lewe sal verbeter. Ek hou daar van Chantelle .

Laat 'n boodskap

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out /  Verander )

Google photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google. Log Out /  Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out /  Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out /  Verander )

Connecting to %s