Krummels

Ek wil oorlog verklaar teen krummels.

Daar is krummels op die vloer en krummels op die kas. Daar is krummels in die laai en krummels in die teëls se las. Daar is krummels op die tafel en krummels op mat. Krummels op die kroontjies en krummels in elke gat. Suikerkrummels, broodkrummels, koffiekrummels, wasgoedpoeierkrummels en soutkrummels. Ek voel asof al vyf die voedselgroepe in gekrummelde vorm deur my huis gevind kan word.

Nou kyk, ek verstaan hierdie is waaragtig ‘n eerstewêreld-probleem, maar net omdat ek nie in ‘n blikhuis bly saam met 300 vlugtelinge nie, beteken mos nie dat ek nie geregtig is op emosies nie? En vandag is ek emosie-belaai. My moermeter is diep in die rooi, want ek kan nie kaalvoet deur my huis loop nie. Want… krummels!

Ek weier volstrek dat die kinders (dit sluit nou die amper veertigjarige kind ook in) in enige ander vertrek behalwe die voorhuis en kombuis mag eet. Tog trap ek in krummels in die badkamer. Wie, met ‘n gesonde verstand, sal ‘n worsbroodjie in die badkamer wil eet? En hoe krummel jy ‘n vienna? Hoe? HOE?

Ons het nie ‘n groot kombuis nie. Veral werkspasie is maar min. Dit behoort dus nie moeilik te wees om die blaaie krummelvry te hou nie, maar die Here hoor vir my vandag, dis asof die mense saam met wie ek ‘n huis deel, blind is vir krummels. Hulle vee oor en om en verby elke WIT krummel op ‘n SWART oppervlak. Dan moet ek skouerophalend hoor: “Maar ek het die kas afgevee?” Ja. Ja jy het. En jy het dit soos jou gat gedoen!

Ek was beddegoed. Daar is krummels op die kussingslope. Hoe de hel kry jy geslaap op ‘n krummelbed vol ou soetkoekies? En wanneer het jy in die kamer geëet? Ek sit my voet neer. Ek sal nie weer een pakkie Eet-Sum-More, Oreos of Lemon Creams koop nie. Julle kan van more af appelstokkies in jul koffie doop, want die beskuitkrummels lê tot onder die eetkamertafel. ONDER die tafel. Ons eet OP die tafel!

Daar is biltongkrummels op Manlief se bedkassie. Daar is Lays-krummels op die banke. Ek vermoed daar is krummels van drie jaar terug se KFC nuggets onder die groot bank in die hoek. Want behalwe dat my kinders se ore duidelik nie werk nie, kan hulle ook nie met toe monde kou nie en ook nie krummelloos kos eet nie. En het ek al genoem dat ek dus nêrens in my huis kaalvoet kan loop nie, want die hele vloer is vol aaklige, onhigiëniese, grillerige, allerlei krummels.

Ek jaag almal uit. Van nou af eet ons buite. Op die stoep. Daar kan die voëltjies die krummels optel, die wind kan dit wegwaai of ek kan dit sommer met water wegspuit. En nou is dit amper 45 grade buite en ek kan. nie. meer. nie.

My bloedruk styg met elke krummel. Ek sit nou al met drie spanningsknoppe op my skouers en ek het gisternag in angssweet wakker geword en wonder oor die krummels wat moontlik tussen die yskas en die kas kon inval.

En toe doop ek ‘n Amarula-brownie in my koffie. Daar val ‘n krummel op my skoot. En toe skiet ek die krummel tot op die mat. Want as jy hulle nie kan wen nie, moet jy maar van span verander.

 

 

One thought on “Krummels

Laat 'n boodskap

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out /  Verander )

Google photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google. Log Out /  Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out /  Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out /  Verander )

Connecting to %s